Click on a word to bring up parses, dictionary entries, and frequency statistics
Praetextata latine loquendi ratio,
per colloquiorum formulas,
nunc ioculariter,
nunc serio,
studiosis pueris non modo bene loquendi,
sed etiam bene viuendi
modum praescribens,
et miscens vtilia dulcibus.
Authore Martino Duncano
Quempenate,
Guormarianorum Pastore in Hollandia.
ANTVERPIAE.
Apud Ioan.
Latium typogr.
iuratum.
Cum Gratia et Priuilegio.
CAES.
Maiestatis priuilegio cautum est,
ne quis has Colloquiorum formulas a
Ioanne Latio typographo lurato Antuerpiae impressas,
imprimat:
sub poena mulctae
arbitrariae in Diplomate Caesareo expressa.
Datum Bruxel.
An.
M.
D.
LII.
IX.
Nouemb.
Subsig.
P.
de Lens.
Martinus Duncanus Quempensis,
suo Mecoenati,
Domino ac M.
Nicolao a Castro
Louaniensi,
Canonico Traiectensi ad S.
Mariam,
dignissimo Sacrae Theologiae
Licentiato,
SAL.
D.
Decreueram virorum ornatissime,
Elementa formandae puerilis linguae,
quibus iam
aliquot annos praeter caetera,
inter pauculos discipulos non sine fructu (
absit
laus)
succisiuis temporibus domi vsus fueram,
perpetuis tenebris obruta et
sepulta seruare,
nisi me aliorsum rapuissent et quasi transuersum egissent
assidua efflagitatione nonnulli eorum,
qui se norant pueros hisce crepundiis non
inutiliter vsos,
et his tyrociniis eo latinitatis breui euectos,
vt iam suum
magistrum vel aequiparent vel superent.
Quorum impulsus crebris precum
arietibus,
obfirmato quidem animo diu obluctatus sum,
at tandem perpulsus.
Quid
enim non efficias,
si pertendas?
Vt multis ictibus deiicitur quercus,
ita multis
quoque precibus expugnatur animus.
Ne igitur,
quemadmodum Antiochus ille dicitur
pecuniarum temere,
quantum elargiri volebat,
effudisse,
et in publico stans
dixisse,
τίνι ἡ τύχη δίδωσι, λαβέτω, ita et
ipse videar facere,
te mihi prospexi,
patrone integerrime,
te ex amicorum albo
delegi,
cui has pueriles bullas nuncuparem,
non vt tuis hospitalibus in me
beneficiis hoc modo par essem sed vt animum duntaxat meum hoc munusculo
leuidensae memorer et gratum testarer.
Dixeris forte:
At quo more pyris vesci
Calaber iubert hospes,
Tu me fecisti locupletem.
Tam teneor dono quam si dimittar onustus.
Fateor equidem non tibi esse vsui,
qui ad literarum
culmen me prouectus es longe altius.
At nepotibus tuis ex fratribus aut
sororibus credidero,
non infrugiferum fore,
quod damus.
Dixeris praeterea:
Quid
noctuas Athenas,
aut in siluam quid ligna feram,
cum hoc genus nugarum sat
superque nuper in lucem exierit?
Quis praeter vnum Deum est ita affluens,
vt si
plurium bonorum spes affulgeat,
non sit admissurus plura?
Imo licet diuites
plurimi victimis opimis Iouem placent,
aut Herculi offertissimam polluceant
hostiam:
continuo ne vel mola salsa litent,
si qui thura non habeant?
Vt taceam
exiisse nonnulla,
et manibus studiosorum teri,
quae praestiterit nunquam in
lucem venisse,
latinissima quidem illa,
et ad linguam expoliendam
accommodatissima,
caeterum piis moribus valde noxia.
At nostra temperauimus ita,
vt pariter et linguam et mentem sint exornatura.
Accipe igitur hoc quicquid est
munusculi,
et tibi persuade,
si quid nunc praestantius habuissem,
me lubentem
oblaturum fuisse.
Vale.
Guormariae octauo Calend.
Maias.
Anno LII.
